Rikie Radstake-Heinekamp - avondklok

Rikie Radstake-Heinekamp - avondklok

© Rikie Radstake-Heinekamp
© Dirk Engelage

 

 

Alsof de mensen
stilletjes verdwenen zijn,
vervaagd en opgelost
in laat namiddaglicht.

De stad nog wachtend,
ademloos, op hun terugkeer,
ramen, deuren open,
op een kier

verwelkomend gebaar;
kom er maar in.

Maar toch;
de lichten zijn gedoofd,
een schemering die
neerdaalt met de zon
die langzaam zakt
achter een ongeziene horizon.

De stilte zwaarder
met elke minuut.

De zin van het bestaan
van deze stad
staat op het spel,
staat op het punt
net als de mensen
te vervagen en verdwijnen.

Enkel nog een schim
van alle bruisend leven
die het herberg bood.

Een wachten op wat
komen gaat

ligt als een lome,
zweterige deken
over daken,
straten, pleinen.

Hier en daar
een echo nog
van wat ooit was.

Niet meer.