Schaduwzitten

Schaduwzitten

© Ria Kastelijns – Potma
© Dirk Engelage

 

 

Schaduwzitten,
ach, waarom ook niet!

De doden zijn toch immers
nooit voorbij!
Je ziet ze niet,
niet echt, maar toch,
ze zijn er nog,
net om het hoekje, zogezegd,
zo aan het randje
staan ze op de wacht
en waken, wachten
op het goed moment
dat ze aan tafel gaan
net wanneer jij
de deur van je herinnering
niet goed gesloten hebt.

Daar zijn ze weer,
nog wel wat schimmig
maar toch onmiskenbaar daar!

Je kunt je ogen
er voor sluiten, maar,
ze zijn niet weg,
blijven een deel van jou
zo lang je leeft.
Wen er maar aan,
die schaduw om je heen,
die fluisterstemmen
aan de rand van je gehoor.

Geef ze een plek,
zij die er zijn geweest,
en leef met wat
door hen gegeven is.