Trobar 2

MvdA - Trobar 3

© Marjolijn van de Assem
© Dirk Engelage

 

Stick en stones,
je kent dat wel,
maar als ik eerlijk ben
voel ik hier niet,
ondanks de nieten in het
spel dat leven heet,
gebrokenheid

maar eerder warmte
die mijn hart laat zingen

en achter elk
gedroogd, gevallen blad,
een tinteling van nieuw begin
een knop die
haast, gehaast
op springen staat

en vrucht
gevallen en vergaan
die aarzelend
een weg zoekt
in de aarde,
wortel schiet
en stenen traag
geduldig
op hun plek zet
op hun plaats wijst.

Sticks en stones,
je kent dat wel,
maar hier,
godbetert hier,
hier komt een ander spel
geduldig maar vasthoudend
aan het licht!

Ik kan niet wachten
tot het opengaat,
in sta te trappelen
totdat de lente
weer begint
en naar de zomer wijst!

 

 


<terug>