U bent hier

Monique de Lille - mist

Monique de Lille - mist

© Monique de Lille
© Dirk Engelage

 

Alsof de mist
haast als bij toverslag
de sporen van de mens
heeft uitgewist,

en waar zij zich
met tederheid terugtrekt
alles achterlaat
in weer dezelfde puurheid
als voorheen.

Is het een droom,
een diep verlangen naar
dat mensen zijn verdwenen?

Of heel misschien dat wij
eindelijk wijs, bescheidener,
bewust van onze plek
in het geheel,

minder opdringerig,
veeleisend, blind,

aanwezig zijn,
haast onopvallend,
ergens aan de rand,
en daar genieten
van de aarde
en elkaar?

Ik weet het niet,
mijn hoofd zit vol
van flarden mist,

en wacht totdat
een licht dat doorbreekt
klaarheid brengt.