Quatre Mains

© Erika Stulp       © Dirk Engelage

 

 

Zeg,
wie van ons begint ook weer?

De blikken op elkaar gericht,
de handen op de toetsen
liggen stil
en klaar voor een begin.

Maar ach die blik,
dat telkens weer
verzinken in die ogen.

En vertraagd bijna
zakken de lijven scheef
totdat de blote schouders
elkaar raken
en handen zich verplaatsen
voor een ander spel
dat liefde heet:

Een traag gebaar,
een strelen langs de wang,
de arm,
totdat die streling
een omarming wordt
en de gezichten
steeds wat dichter bij elkaar
zich raken in een kus.

En wie begint?
Ach, het maakt geen verschil!

Dit spel is zo gelijk,
zo evenwaardig,
neemt hen zo in beslag
dat het klavier vergeten wordt
en enkel nog de blik
die oog in oog verzinkt
tot ander spel verruimt
en de muziek
tot zingen wordt
van pure liefde,
puur genot.

 

 


<terug>