U bent hier

Cobi ten Kate - begrafenis op zee

Cobi ten Kate - begrafenis op zee

© Cobi ten Kate
© Dirk Engelage

 

Ach jee, o nee!
Nu doemen weer
de beelden op
van manlief en mijn zoon:

'Op zee gebleven!'
zoals dat toen werd gezegd.
Dat doet geen recht
aan de verwoesting en de pijn
dat zij er niet meer zijn!

Gebleven!
Alsof dat een keus is
voor de dood
in plaats van leven!
Ga toch weg!
Ze hadden doodgewoon
...
ja, ik zeg doodgewoon,
maar dood is niet gewoon!
Dat is een ramp
die zich voltrekt
buiten je invloed en je macht!
Ze hadden doodgewoon geen kans
maar gingen kopje onder!

Wat er rest sindsdien
is vaak pikzwarte nacht
die alle dagen maar
blijft hangen
in je hoofd, je hart, je lijf.

Soms lijk ik zelf zo stijf
als iemand die
het leven heeft gelaten!

Maar als ik denk aan hen
zoals ze waren bij het leven
dan klaart het op en denk ik;
Zij zijn toch gebleven!
Niet op zee,
maar in mijn hart,
mijn leven!

 

 

Het gedicht is, zeer tot mijn verrassing en genoegen, opgenomen in de uitgave Beelden Vertaald van Uitgeverij Gopher, als één van de vijftig geselecteerde gedichten van een poëzie wedstrijd.