Drumstel

Drumstel

© Cor Juno – drumstel
© Dirk Engelage

 


Ik loop, ik dwaal,
ik zwerf hier
door een vreemde stad,

een beetje met mijn ziel
onder de armen, zogezegd,

niet zonder een echt doel
maar op verkenning,
misschien wel op zoek

hoewel de lucht
wel helder is,
geldt dat niet voor mijn hoofd

te druk geweest,
te veel gebeurd,
mezelf een beetje kwijt

de avond valt
en nog steeds
slenter ik wat doelloos
door de straatjes
en de steegjes

tot ik plotseling,
ik weet niet waar vandaan,
een roffel hoor,
en dan een ritme
dat me aan mijn voeten trekt

en schuifelend,
half huppelend
zo nu en dan
ga ik mijn oren achterna,
mijn hart
dat nieuwe ritmes zoekt,
nieuwe muziek

een deur staat open
op een kier,
een oud café of kroeg
zo lijkt het wel

gegrepen, zonder aarzeling
duw ik die deur wijd open
en stap binnen

kijk, een oude man
speelt soepel en bedreven
een heksenritme
op een drumstel
bijna ouder dan hij zelf

ik kijk mijn  ogen uit,
luister mijn oren van mijn hoofd
en wordt me later pas bewust
dat hier mijn hart
het ritme vindt
waarmee het verder kan

maar nu,
nu kan ik enkel
luisteren en kijken