U bent hier

Chris Hense - ochtend

Chris Hense - ochtend

© Chris Hense
© Dirk Engelage

 


Wanneer ik wakker word,
me uitrek, geeuw,
zie ik hoe zij
via de spiegel
kijkt naar mij.

Haar blik wat raadselachtig.
Slaperig kan het niet zijn.
Haar lippen al gekleurd,
haar nagels al gelakt,
en heel subtiel,
zoals ik van haar ken,
een beetje opgemaakt.

Geen schoonheid gemaskeerd
maar eerder onderstreept.

Ik kijk terug naar haar
en zie heel traag
een glimlach groeien
rond haar mond.

Dan blaast ze me een kus,
zegt: “Goedemorgen, schat!
Je lag weer eens te snurken,
deze nacht.”

Maar voor ik ‘sorry’ zeg,
welt al een lach op
uit haar keel,
draait ze zich om,
loopt naar me toe,
geeft me een kus,
en houdt mijn handen vast,
met een ‘uh uh’,
ze schudt even haar hoofd.

“Nu niet, mijn lief,
want ik moet aan het werk,
zoals je weet!
Met deze kus moet jij het doen
voor deze dag!”

“Nou, tot vanavond dan!”
zeg ik en kus haar
zachtjes op haar wang.

Dan is ze weg,
en ik sta op,
de dag is goed!