Andrea de Weerdt - zeegezicht

Andrea de Weerdt - zeegezicht

© Andrea de Weerdt
© Dirk Engelage

 

 

Ruimte
voor de grauwe plekken
van de ziel;
de grijze lucht,
de grijze zee,
het strand wat kleurloos,
leeg

een zweem van zon
achter de wolken

vreemd,
het voelt wat grauw
en leeg in mij,
een vage pijn,
een stil verdriet,
maar toch

als armen om me heen
die ruimte
en dit licht,
de leegte

Ik zuig diep mijn adem in,
de zilte smaak van zeelucht
op mijn tong

en dan,
haast ongemerkt
terwijl ik hier blijf staan
adem ik op,
en is het of de zon
al door de wolken breekt
en mij verwarmt
terwijl de grauwheid
niet verdwijnt
maar opgenomen wordt
in iets dat groter is.

Ik til mijn hoofd op,
roep: ‘Bedankt!’

en kijk dan om me heen
of niemand mij
gehoord heeft en gezien

en moet dan lachen om mezelf

Het wordt een mooie,
grauwe, zon-doorlichte dag!