George Floyd

In memoriam George Floyd

 

 

Mijn ouders hebben mij geleerd
om geen verschil te maken
tussen mensen maar
te respecteren en
van hen te leren die
misschien het meest
verschillend zijn van mij
want zij zijn net zo goed
en net zo waardig mens
als ik dat ben.

 

Dus als ik zie
dat iemand wordt vermoord
om wie die is, of eigenlijk
om hoe die wordt beoordeeld,
niet gezien als medemens,
dan voel ik dat ik stik,
want ook op mijn nek drukt
die knie totdat ik sterf.

 

Ik krijg geen adem meer,
ik krijg geen adem meer
ik krijg geen adem meer
ik krijg geen adem meer
ik krijg geen adem meer
ik krijg geen adem meer
ik krijg geen adem meer

 

En als ik nu nog langer zwijg
dan ga ik dood.
Dus zuig ik nu
de laatste adem in van George
en protesteer samen met jou
die net als ik
niet langer leven kan en wil
zolang dit duurt:
dit kijken naar een ander
en geen mens zien net als ik.

 

Ik zuig zijn adem in
en zing een lied dat ons bevrijdt
van vooroordeel en haat
dat ons verbindt
naar toekomst toe
waarin zoiets nooit meer
waarin zoiets nooit meer
waarin zoiets nooit meer
waarin zoiets nooit meer
waarin zoiets nooit meer
waarin zoiets nooit meer
waarin zoiets nooit meer
waarin zoiets nooit meer
gebeuren zal, gebeuren kan
omdat ik stikken, sterven zal,
als ik jou niet
als medemens erken
en jou verwelkom en omarm.

 

Dus ja, ik adem,
protesteer en zing ons
in verbondenheid die toekomst in!

 

 

<volgende>